โอ
โยะโหย๋
นี่เปิดเทอมมาได้ไม่นาน

ก้อเริ่มรู้สึกว่า

คงต้องเจอศึกหนัก
แน่ ๆ

ก็มีท้อบ้างอ่ะน่ะ
ที่จะต้องเรียน ท่อง หนักขนาดนี้
แต่ก็คิดในทางกลับกันอ่ะ

ว่าจบออกมาเป็นหมอ
คงจะเรียนเพื่อเล่น ๆ
พอผ่านอ่ะคงไม่ได้

เพราะวิชาที่เรียนนี่แหละ
คือพื้นฐานสำคัญของวิชาชีพ

แต่ก็ไม่อยากกดดันตัวเอง
ว่าตนต้องเป็นที่หนึ่ง
ต้องดีที่สุด
แค่ทำตรงนี้
ตอนนี้ให้ดีที่สุด (ไม่ได้ดีเว่อร์แต่อยู่ในระดับที่ตนพอใจ)

ว่าแต่ว่า
จะเรียนอย่างเดียวก้อใช่ที

ชีวิตเกิดมาต้องใช้ให้คุ้ม
แต่ไม่ออกนอกลู่นอกทาง

อยู่บนความเป็นจริง
ไม่เพ้อฝัน
คิดแล้วก้อควรทำ
ไม่ควรเอาแต่คิด แต่ไม่ลงมือปฏิบัติ

เพราะไม่อบากมานั่งเสียใจภายหลัง
และบอกกับตัวเอง
ว่า
ถ้าฉันทำก่อนหน้านี้ก็คงดีซิ

ปล่อยให้คำว่า " ถ้าแต่ฉันทำ ... ก้อคงจะดี "
มาขึ้นต้นทุกประโยค

เราคิดว่า
คุณคงไม่เห็นผลหรอกนอะ
ยอมที่จะพูดว่า

คราวที่แล้วทำแบบนี้ไม่ถูกงั้นลองเปลี่ยนใหม่ดีกว่า


การผิดพลาดไม่ใช่สิ่งเลวร้าย
ซ้ำกลับทำให้เราแกร่งขึ้น
รู้วิธีแก้

แต่ถ้ามัวจมปลักกับความผิดเดิม

ก้อคงจะหาทางแก้ได้ยากกกกกก

เพราะงั้น
จงเชื่อมั่นในตัวเอง
ทำในสิ่งที่ถูก
ไม่กดดัน
อยู่บนความเป็นจริง

และจงภูมิใจในตนเอง
ให้กำลังใจตนเองบ่อย ๆ

เชื่อว่า
คงผ่านพ้นสิ่งไม่ดีไปได้แน่นอน